آخرین مطالب
امکانات وب
امروز شنبه 980720 همان شنبه ای که 34 سال به تعویق انداخته بودم است. شنبه ی شروع، شنبه تازه، بهتر است بگویم شنبه ی پائیزیه تازه و یا بهتر بگویم شنبه پر مهر من.
نگران نیستم... چند روز گذشت. از ترک کردن محیطی که سه سال و شش ماه و یابه عبارتی 40 ماه و یا بهترین وصف 1267 روز از زندگیم را در آنجاگذراندم بی آنکه بخواهم.از دردهایش که بگذریم... از زخم هایی که در روحمان فرو کردند تجربیات خوبی عایدمان شد. تجربه ی بزرگ شدن به قیمت 1267 روز از زندگیم. تجریه خواستن برای شروع دوباره.شروعی که نمیدانم چه چیزی در آن جلو منتظر من است که بی صبرانه مرا میخواند. قدم در این راه گذاشته ام و امید دارم روزی روزگاری قصه زندگی من کورسوی امیدی باشد برای همه انها که جسم و روحشان را در محبث تاریکی زندانی کرده و از شروع دوباره میترسند. نمی ترسم از هیچ چیز جز اوکه می دانم و یقین دارم در پس هر ثانیه از فکر و قلبم قدرت نهادینه او نهفته و منتظر شکوفا شدن می باشد. مهندس عمران شدن آرزویی بود که از کودکیم داشتم وقتی پدرم مرد نه آرزوی کودکی در یادم بود و نه چیز دیگر. تمام تلاشم برای بلند شدن بود. برای ایستادن و برای کنار خانواده بودن که به هرقیمتی بود از پسش برآمدم .17 سالگی سنی نبود که بخواهیم با مرگ پدر کنار بیاییم سخت بود و خیلی سخت گذشت اما گذشت. حالا که 17 سال از آن روزها میگذرد تنها چیزی که با خود به 34 سالگیم آورده ام روحی پرشور است. روحی که علرغم تمام رنج ها، تمام خوشی ها و تجربه ها تنها در یک نقطه ایستاد و قدرت معبودم را به من یادآور شد.
ادامه دارد....
ما را در سایت شاخص های شایستگی مدیران - مربی گری دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 141